Voorwoord:
Waarschuwing: Lees eerst de inhoud voordat je ergens op reageert. N.B. Dit is ’n verhaal met ’n echte inhoud en is op geen enkele wijze clickbait. Dus jouw moeite zal dus ook niet voor niks zijn.
Het korte antwoord is: Ja.
Het iets langere antwoord is: Waar ’n wil is is ’n weg.
En ’n iets completer antwoord is:
Er zijn verschillende dingen die meespelen in het waarom de boodschappen in Duitsland goedkoop zijn. Hier volgt ’n lijstje met enkele van de voornaamste redenen:
De hoogtarief en laagtarief belastingen van voeding liggen wat lager. In Duitsland is dat 19% en 7% en in Nederland is dat 21% en 9%.
Daarnaast zijn de inkomstenbelastingen lager, namelijk maximaal 42%. In Nederland is dat maximaal 49,5%. En wanneer er netto meer geld overblijft gaan mensen ook meer geld uitgeven, iets dat natuurlijk goed is voor de economie in het geheel.
De meeste supermarkten in Duitsland zijn discounters. Dus groot en simpel en minder overhead kosten. De meeste supermarkten in Nederland zijn geen discounters, met uitzonderingen van de Lidl en de Aldi, maar die zijn dan eigenlijk weer Duits van origine.
De overheid in Duitsland implementeren regelmatig nieuwe dingen die positief uitpakken voor alle Duitsers (en hun gemoed) in het algemeen. ’n voorbeeld daarvan is de regeling dat biologische groenten net zo veel zouden moeten gaan kosten als niet biologische groenten. Daar is tijdelijke stimulatie voor gebruikt om dat te realiseren. En het is ’n succes geworden, want het doel is gelukt en de stimulatie is inmiddels weer afgeschaft omdat het doel is gelukt.
En misschien de allergrootste boosdoener van alles is dat bedrijven zoals de Albert Heijn op de handelsbeurs genoteerd zijn en men er dus aandelen in kon en kan kopen. (AHOLD Delhaize). Discounters zoals de LIDL zijn niet op de handelsbeurzen genoteerd. En dat betekend dus dat voor beursgenoteerde bedrijven in feite dat men hoe dan ook winst moet maken voor de aandeelhouders en men zelf alles gaat proberen te doen om het dominantste bedrijf te blijven, en dat gaat dan eigenlijk, in ieder geval in dit geval, eigenlijk ten koste van de rest. En dan met name de consumenten en de boeren. De consumenten in de zin van bijvoorbeeld veel mooie woorden en reclames, maar daden die eigenlijk vaak het tegenovergestelde doen. Zo veel mogelijk goedkope zooi als premium proberen te slijten, producten met chemische ingredienten allerlei aanbieden of forceren, mooie verpakkingen maken die zelfs in het beste geval weinig met de inhoud overeenkomen, en zo voort.
En voor wat betreft de boeren: Die forceert zo ’n bedrijf soms zelfs met verlies te laten verkopen. Boeren die feitelijk het minimale krijgen om net wel of net niet te kunnen blijven overleven of zichzelf verder in de schulden moeten stoppen, zelf gedwongen worden om chemie te gebruiken om net 10% meer te kunnen produceren en zelf enkele procenten meer te moeten betalen en tegelijkertijd gaat de kwaliteit van de micronutrienten achteruit en de kwaliteit van de grond steeds verder en verder achteruit.
